Jaka cegła do budowy domu będzie najlepsza?

Spis treści

• Rodzaje cegieł do budowy domu
• Wybór odpowiedniej cegły
• Zalety i wady różnych materiałów

Dobór odpowiedniego materiału murowego do wznoszenia domu to istotny etap, który wpływa na trwałość, parametry cieplne oraz izolację akustyczną budynku. Poszczególne rodzaje cegieł i bloczków mają odmienne właściwości, dlatego ważne jest dopasowanie wyrobu do założeń projektu oraz oczekiwań inwestora.

Rodzaje cegieł do budowy domu

Na rynku dostępne są rozmaite rodzaje cegieł i elementów ściennych, które można zastosować przy budowie domu. Każdy z tych materiałów wyróżnia się określonymi cechami technicznymi i typowymi obszarami wykorzystania.

Przeczytaj również: Z jakiej cegły najlepiej budować dom?

• Beton komórkowy – ma porowatą strukturę, zapewniającą korzystną izolacyjność cieplną. Jest lekki, co ułatwia transport i wznoszenie murów, jednak jego podwyższona nasiąkliwość wymaga zastosowania odpowiednich tynków i warstw wykończeniowych.
• Pustaki ceramiczne (np. Porotherm) – odznaczają się dużą wytrzymałością na ściskanie i odpornością na wilgoć, lecz dla uzyskania lepszych parametrów cieplnych zazwyczaj łączy się je z warstwą ocieplenia. Wykorzystuje się je do ścian jednowarstwowych, dwuwarstwowych, a także trójwarstwowych.
• Cegła pełna – tradycyjny materiał stosowany w fundamentach i elementach konstrukcyjnych ze względu na masywność, dużą nośność oraz odporność na uszkodzenia mechaniczne.
• Cegła klinkierowa – chętnie używana do wykonywania elewacji i detali architektonicznych, dzięki wysokiej trwałości, niskiej nasiąkliwości i odporności na niekorzystne warunki atmosferyczne.
• Keramzytobeton – stosowany w ścianach wielowarstwowych, łączących nośność z dobrą izolacyjnością cieplną; często występuje w postaci elementów z fabrycznie umieszczoną warstwą ocieplenia.
• Silikaty – wybierane w miejscach, gdzie szczególnie ważna jest izolacja akustyczna oraz wysoka wytrzymałość mechaniczna, na przykład przy ruchliwych ulicach.

Wybór odpowiedniej cegły

Decyzja dotycząca tego, jaka cegła do domu będzie najkorzystniejsza, powinna uwzględniać kilka kluczowych czynników: wymagania energetyczne budynku, warunki gruntowe, lokalizację, a także planowaną technologię wykończenia ścian. W domach o niskim zapotrzebowaniu na energię dobrze sprawdza się beton komórkowy, na przykład bloczki o zwiększonej izolacyjności cieplnej, które pozwalają ograniczyć grubość dodatkowego ocieplenia lub całkowicie z niego zrezygnować.

Przeczytaj również: Ile kosztuje budowa domu o powierzchni 90m2?

Przy wznoszeniu ścian jednowarstwowych warto zwrócić uwagę na wytrzymałość na ściskanie, dokładność wymiarową elementów oraz ich współczynnik przewodzenia ciepła, co przełoży się na stabilność konstrukcji i parametry cieplne przegród. Murowanie pustaków ceramicznych na pióro-wpust umożliwia szybsze prowadzenie robót i ogranicza zużycie zaprawy, natomiast bloczki z betonu komórkowego z odpowiednio wyprofilowanymi krawędziami pomagają zmniejszyć ryzyko powstawania mostków termicznych.

Przeczytaj również: Jaki materiał wybrać na ściany domu?

Zalety i wady różnych materiałów

Każdy materiał ścienny ma swoje mocne strony oraz ograniczenia. Beton komórkowy ceniony jest za niewielką masę, łatwość docinania i kształtowania, a także dobre parametry cieplne, jednak wymaga starannego zabezpieczenia przed zawilgoceniem oraz stosowania właściwych tynków. Pustaki ceramiczne zapewniają korzystną izolację akustyczną i wysoką odporność ogniową, lecz z reguły wymagają dodatkowej warstwy ocieplenia, co wpływa na całkowity koszt przegrody.

W miejscach narażonych na intensywny hałas dobrym rozwiązaniem mogą być ściany z silikatów, które skutecznie tłumią dźwięki, natomiast w budynkach o podwyższonych wymaganiach energetycznych korzystne może być zastosowanie elementów z keramzytobetonu z wkładką izolacyjną, łączących nośność z niskim współczynnikiem przenikania ciepła. Przy każdym materiale należy uwzględnić obowiązujące normy wytrzymałościowe, parametry cieplne oraz sposób wykonania warstw wykończeniowych, tak aby współczynnik U dla ścian zewnętrznych spełniał aktualne wymagania i sprzyjał ograniczeniu strat energii.