Jak założyć gonty papowe na dachu?

Spis treści

• Przygotowanie podłoża
• Proces montażu gontów papowych
• Elementy dodatkowe i wykończenia

Zakładanie gontów papowych na dachu wymaga starannego przygotowania oraz ścisłego przestrzegania kolejnych etapów montażu. Gonty papowe, nazywane również bitumicznymi lub asfaltowymi, stanowią popularne modułowe pokrycie dachowe, dobrze sprawdzające się na połaciach skośnych o zróżnicowanym kącie nachylenia.

Przygotowanie podłoża

Aby montaż gontów przebiegł prawidłowo, konieczne jest solidne przygotowanie podłoża. Trzeba sprawdzić, czy poszycie dachu, wykonane z płyt drewnopochodnych OSB lub z desek, jest suche, równe, stabilne i pozbawione ubytków. Minimalna grubość płyt OSB powinna wynosić 15 mm, natomiast deski nie mogą być wypaczone ani popękane. Na tak przygotowaną powierzchnię układa się warstwę podkładową, którą może stanowić membrana dachowa lub tradycyjna papa oksydowana. Warstwę tę należy rozkładać z zakładką szerokości 10-15 cm, co zwiększa szczelność i ogranicza ryzyko przecieków w newralgicznych miejscach połaci.

Przeczytaj również: Ile kosztuje krycie dachu blachą trapezową?

Proces montażu gontów papowych

Właściwy montaż gontów papowych rozpoczyna się od ułożenia pasa startowego wzdłuż okapu dachu. Pas ten powinien wystawać 1-2,5 cm poza krawędź okapu, a jego noski muszą być skierowane ku górze, aby umożliwić prawidłowe odprowadzanie wody. Następnie przystępuje się do układania kolejnych elementów od dołu ku górze połaci, przesuwając następne rzędy o połowę ich wysokości. Taki sposób rozmieszczenia modułów poprawia wygląd połaci i zwiększa szczelność całego pokrycia dachowego, ograniczając możliwość podciekania wody opadowej pod gonty.

Przeczytaj również: Jak prawidłowo kłaść papę termozgrzewalną na dach

Poszczególne gonty mocuje się mechanicznie za pomocą gwoździ papowych ocynkowanych o długości 25-35 mm. Każdy element powinien być przybity 4-6 gwoździami, umieszczonymi w odległości 2-3 cm od bocznych krawędzi i na głębokości około 20 mm powyżej pasa kleju bitumicznego. W rejonach narażonych na silne podmuchy wiatru można zwiększyć liczbę gwoździ, aby wzmocnić mocowanie. Dla zapewnienia trwałości połączeń prace dekarskie warto prowadzić w temperaturze powyżej 10 °C, co umożliwia prawidłową samowulkanizację warstwy klejącej i lepsze związanie poszczególnych pasów.

Przeczytaj również: Jak obliczyć ilość potrzebnej blachy na dach?

Elementy dodatkowe i wykończenia

Wykończenie dachu z gontów papowych obejmuje montaż gąsiorów kalenicowych oraz wykonanie starannych obróbek dekarskich w koszach dachowych, przy kominach i ścianach szczytowych. W tych miejscach stosuje się metalowe obróbki, które należy podkleić masą bitumiczną lub odpowiednią papą, aby uszczelnić połączenia i zabezpieczyć je przed wnikaniem wody. Dodatkowo, w rejonie okapu i przy krawędziach połaci często montuje się pasy nadrynnowe i podrynnowe, które kierują spływającą wodę bezpośrednio do systemu orynnowania.

Aby zapewnić właściwą wentylację połaci dachowej, zaleca się montaż wywietrzników połaciowych lub kalenicowych, rozmieszczanych co jedną przestrzeń międzykrokwiową bądź zgodnie z zaleceniami producenta systemu. Odpowiednia cyrkulacja powietrza ogranicza ryzyko zawilgocenia warstw izolacyjnych i wydłuża trwałość całego dachu papowego. Właściwe przesunięcie rzędów gontów (zwykle 14-16,5 cm) oraz przestrzeganie zaleceń dotyczących minimalnego kąta nachylenia połaci, wynoszącego co najmniej 12°, ma kluczowe znaczenie dla szczelności i długowieczności takiego pokrycia. W przypadku dachów o nachyleniu mniejszym niż 12° lub większym niż 60° mogą być konieczne dodatkowe środki ostrożności, takie jak zwiększona liczba gwoździ, zastosowanie szerszych pasów podkładowych czy użycie specjalnych technik mocowania, dostosowanych do warunków eksploatacji i zaleceń producenta materiałów.