Czy można odliczyć ulgę termomodernizacyjną?

Spis treści

• Podstawowe zasady ulgi termomodernizacyjnej
• Koszty kwalifikowane i ograniczenia
• Zalety i ryzyka związane z ulgą termomodernizacyjną

Ulga termomodernizacyjna stanowi istotne wsparcie dla właścicieli budynków jednorodzinnych, którzy decydują się na poprawę efektywności energetycznej swoich domów. Aby skorzystać z takiego odliczenia, należy spełnić kilka kluczowych warunków oraz zapoznać się z wymaganiami dotyczącymi dokumentacji i zasad rozliczania.

Podstawowe zasady ulgi termomodernizacyjnej

Ulga termomodernizacyjna to odliczenie od dochodu lub przychodu wydatków poniesionych na materiały, urządzenia i usługi związane z unowocześnieniem energetycznym istniejącego budynku jednorodzinnego. Limit odliczenia wynosi 53 000 zł na każdego właściciela lub współwłaściciela nieruchomości. W przypadku małżonków, którzy są współwłaścicielami domu, łączna kwota może sięgnąć 106 000 zł.

Przeczytaj również: Co obejmuje ulga termomodernizacyjna?

Podstawą do skorzystania z ulgi jest właściwe udokumentowanie poniesionych nakładów za pomocą faktur VAT wystawionych przez podatników zarejestrowanych jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług. Rozliczenie odbywa się w zeznaniach rocznych PIT-36, PIT-36L, PIT-37 lub PIT-28 z dołączeniem załącznika PIT/O, w którym wykazuje się odliczenie ulgi. Należy pamiętać, że przedsięwzięcie termomodernizacyjne musi zostać zakończone w ciągu trzech lat od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek, aby uniknąć konieczności zwrotu odliczenia.

Przeczytaj również: Jak obliczyć zwrot podatku za materiały budowlane?

Koszty kwalifikowane i ograniczenia

Odliczane wydatki obejmują szeroki zakres prac i zakupów związanych z poprawą charakterystyki energetycznej budynku. Wśród nich znajdują się między innymi:

Przeczytaj również: Od czego odlicza się ulgę termomodernizacyjną?

• audyt energetyczny budynku,
• ocieplenie przegród budowlanych, stropów i dachów,
• wymiana okien, drzwi zewnętrznych oraz bram garażowych,
• montaż instalacji wykorzystujących odnawialne źródła energii, takich jak panele fotowoltaiczne i pompy ciepła,
• zakup i montaż magazynów energii od 2025 roku,
• demontaż starych, nieefektywnych źródeł ciepła,
• wykonanie przyłączy do sieci ciepłowniczych lub gazowych.

Warto podkreślić, że ulga nie obejmuje wydatków sfinansowanych z dotacji, dopłat lub innych form bezzwrotnego wsparcia publicznego. Nie można jej również stosować do zakupu i montażu kotłów na paliwa kopalne ani urządzeń pełniących wyłącznie funkcję klimatyzacji. Dodatkowym ograniczeniem jest wymóg zgodności ponoszonych kosztów z wykazem określonym w rozporządzeniu Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 roku, które precyzuje katalog materiałów, urządzeń i usług uprawniających do odliczenia.

Zalety i ryzyka związane z ulgą termomodernizacyjną

Do głównych korzyści należy możliwość obniżenia podstawy opodatkowania, co w praktyce może przełożyć się na niższe zobowiązanie wobec urzędu skarbowego lub wyższy zwrot podatku po złożeniu zeznania rocznego. Maksymalna kwota odliczenia wynosząca 53 000 zł na osobę nie wyklucza jednoczesnego korzystania z innych preferencji podatkowych, takich jak ulga na dzieci czy odliczenia darowizn.

Istnieją jednak również pewne zagrożenia i obowiązki. Brak możliwości odliczenia wydatków pokrywanych dotacjami może zmniejszać opłacalność przedsięwzięcia dla osób intensywnie korzystających z programów wsparcia publicznego. Należy też pamiętać, że nieprawidłowe udokumentowanie kosztów lub niespełnienie warunku zakończenia prac w wymaganym terminie może skutkować koniecznością korekty zeznania i dopłatą podatku. Z tego względu właściciele domów jednorodzinnych powinni starannie zaplanować zakres robót, harmonogram oraz sposób finansowania inwestycji, aby prawidłowo rozliczyć termomodernizację, podatki związane z tym przedsięwzięciem oraz odliczenie ulgi w kolejnych latach.